Mensen met EHS ondervinden in de huidige digitale samenleving veel beperkingen. Ze ondervinden dat op het werk, in de zorg en in hun vrije tijd. Maar mensen met EHS hebben ook rechten. Deze rechten zijn gebaseerd op het VN-verdrag Handicap. Stichting EHS heeft hierover afgelopen jaren meerdere nieuwsberichten gepubliceerd. Hieronder een kort overzicht van wat deze rechten van mensen met EHS in de praktijk betekenen en waarop ze zijn gebaseerd.
Recht op inclusie en toegankelijkheid
Mensen met EHS hebben, net als ieder ander, recht op inclusie en toegankelijkheid. Inclusie betekent dat er rekening wordt gehouden met de verschillen tussen mensen. Het betekent dat iedereen die dat wil volwaardig kan deelnemen aan de samenleving. In een inclusieve samenleving zijn alle voorzieningen toegankelijk voor iedereen, met of zonder beperking. Dat houdt in dat iedereen gebruik kan maken van openbare voorzieningen, openbaar vervoer, publieke bijeenkomsten en werkplekken. Voor elektrogevoeligen is dat momenteel vaak nog niet het geval.
VN-verdrag Handicap
Het recht op toegankelijkheid en inclusie voor mensen met een beperking is vastgelegd in een verdrag van de Verenigde Naties. Dit VN-verdrag Handicap verplicht overheden beleid te voeren dat mensen met een beperking kunnen leven zoals anderen. Ook elektrogevoeligen hebben een beperking in de zin van het VN-verdrag Handicap. Door hun beperking kunnen elektrogevoeligen niet, net als ieder ander, meedoen in de (steeds verder digitaliserende) maatschappij. Op grond van het VN-verdrag hebben mensen met EHS, net als ieder ander, recht om volwaardig mee te doen aan de samenleving.
Wettelijke uitwerking in Nederland
Nederland heeft zich in 2016 aangesloten bij het VN-verdrag Handicap. Om te voldoen aan het verdrag zijn destijds verschillende wetten aangepast. Het recht om niet gediscrimineerd te worden op grond van een beperking of chronische ziekte staat in de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (Wgbh/cz).
Recht op doeltreffende aanpassingen
Om volwaardig deel te kunnen nemen aan de samenleving hebben mensen met een handicap of chronische ziekte recht op doeltreffende aanpassingen. Dat betekent dat scholen, werkgevers, overheden, dienstverleners en andere aanbieders ervoor moeten zorgen dat iedereen er gebruik van kan maken. Ze zijn verplicht redelijke maatregelen te nemen wanneer iemand door een beperking wordt belemmerd. Voorbeelden van dergelijke aanpassingen zijn een rolstoelvriendelijke toegang, het toelaten van assistentiehonden en het regelen van een gebarentolk. Deze verplichting is in Nederland vastgelegd in de eerder genoemde Wgbh/cz. Mensen met een beperking kunnen zelf vragen om een doeltreffende aanpassing die aansluit bij hun persoonlijke situatie. Deze vraag moet wel redelijk zijn.
Een stralingsarme werkplek
Mensen met EHS vallen onder de Wgbh/cz en kunnen zich op deze wet beroepen als een voorziening voor hen niet toegankelijk is. Zo kan een elektrogevoelige bijvoorbeeld vragen om een aangepaste stralingsarme werkplek. Het kan zijn dat een werkgever dit verzoek afwijst. In dat geval kan de betrokkene een oordeel vragen aan het College voor de Rechten van de Mens of deze weigering al dan niet terecht is. Het College voor de Rechten van de Mens toetst dan of de weigering in overeenstemming is met de regels van het VN-verdrag Handicap. In het bericht “Wat kun je als elektrogevoelige zelf doen’’ gaan we uitgebreider hierop in.
Geleidelijke en evenredige aanpassing
Het recht op inclusie en toegankelijkheid is niet onbeperkt. Niet alles hoeft direct volledig aangepast te zijn. Instellingen en bedrijven moeten zorgen voor een geleidelijke verbetering van de toegankelijkheid voor mensen met een beperking. Ook mogen aanpassingen geen onevenredige belasting vormen voor de aanbieder. Een aanpassing hoeft dus niet te worden uitgevoerd als deze heel veel geld of moeite kost, onveilig is of technisch niet uitvoerbaar blijkt.
Onbekendheid rechten mensen met EHS
Het algemene doel van de overheid is dat Nederland in 2040 een samenleving is voor iedereen. Dat geldt dus ook voor mensen met EHS. Maar ook al hebben elektrogevoeligen recht op inclusie en toegankelijkheid, deze rechten zijn vaak nog onbekend. Veel mensen weten wel dat doven, blinden en mensen in een rolstoel gelijkwaardig mee moeten kunnen doen in de samenleving. Maar dat ditzelfde ook geldt voor elektrogevoeligen realiseren de meeste mensen en organisaties zich niet.
Daarom is het een belangrijke doelstelling voor Stichting EHS om de bewustwording over deze rechten te vergroten. Stichting EHS wil er voor zorgen dat de rechten van mensen met EHS goed bekend zijn bij overheden, uitvoeringsorganisaties en andere maatschappelijke organisaties. Zodat deze rechten uiteindelijk net zo vanzelfsprekend zijn als die van andere mensen met een beperking.
Notitie EHS als handicap
Voor een uitgebreid overzicht van de juridische achtergronden van rechten van mensen met EHS zie de notitie van Stichting EHS ‘’EHS als handicap’’.
December 2025